تبليغاتX
پروانه ی بی خویشی من

 

امروز/ اول اوت ِ چند سال پیش است

 

تو را می‌نگرم

 

خود لیلی است

 

افشانۀ بید مجنون

 

 

امروز/ اول اوت چند سال بعد است

 

تو کمی لاغر شده‌ای

 

بی تکاپو/ لبخند می‌زنی

 

می‌خواهی جایی بروی !؟

 

 

امروز/ اول اوت است

 

یکی از اول اوت‌ها

 

و چونان/ هر امروز ِ دیگری

 

تو را می نگرم

 

از آن بی تکاپویی هم / خبری نیست

 

پیر می‌شوی

 

و چند روز دیگر

 

قلب الاٌسد ِ تو/ می‌سوزد

 

 

امروز/ اول اوت است

 

چه روز با ارزشی !؟

 

همان ِ دردی طولانی

 

چه روز با ارزشی !؟

 

التفات

 

            در کژراهۀ شبی روشن

                             

                                              قدم می‌زند

 

گلی سرخ/ نشسته بر گیسوانی سیاه

 

همان

 

اول اوت نخستین

 

و چینش دانه‌های یاقوتی و منظّم دانه‌های انار

 

                                      ماهیچه‌ای صخره‌ای می‌سازد

 

خود ِ لیلی است

 

افشانۀ بید مجنون

 

خود ِ لیلی .

 

نوشته شده توسط محمد حسین مهدوی (م. موید) در ساعت 16:28 | لینک  |